Jesus Christ Superstar (1973)
TEKST Ferris ter Meer
BEELD My Daily Favorite
PUBLICATIE 05-04-2026 | 00:00
Een Paasklassieker die je bijblijft
Sommige films kijk je en vergeet je weer. Sommige films zie je maar één keer en die blijven hangen. Niet eens zozeer alleen door het verhaal, maar vooral door de manier waarop het verteld wordt. Jesus Christ Superstar uit 1973 is zo’n film.
Misschien ken je ‘m van naam, misschien van de muziek, of misschien heb je ooit gedacht: die moet ik nog eens kijken rond Pasen. Geloof ons: dat moment is nu.
Een Bijbels verhaal, maar dan anders
Waar veel Paasfilms het verhaal van Jezus op een traditionele manier vertellen, kiest Jesus Christ Superstar voor een compleet andere insteek. Geen klassieke vertelling, maar een rockopera die volledig gezongen is — ja, echt: er wordt nauwelijks gesproken.
Dat maakt het in het begin even wennen, maar juist daardoor word je er snel in meegezogen. De muziek — van Andrew Lloyd Webber en Tim Rice — is krachtig, rauw en emotioneel. Het verhaal krijgt hierdoor een intensiteit die je niet vaak ziet in dit genre.
De blik van Judas maakt het spannend
Wat deze film extra interessant maakt, is het perspectief. In plaats van alleen Jezus te volgen, speelt Judas een centrale rol. En dat zorgt voor een andere dynamiek.
De spanningen, twijfels en emoties komen daardoor dichterbij. Je kijkt niet alleen naar wat er gebeurt, maar ook naar waarom het gebeurt. En dat maakt het verhaal, zelfs als je het al kent, verrassend menselijk.
Visueel rauw, maar juist daardoor sterk
De film speelt zich af in een bijna lege, droge omgeving. Denk: woestijn, eenvoudige kostuums en weinig afleiding. Dat klinkt misschien sober, maar het werkt juist.
De combinatie van een moderne, bijna hippie-achtige stijl met een eeuwenoud verhaal geeft de film een unieke vibe. Het voelt soms alsof je naar een theaterstuk kijkt dat midden in de realiteit is geplaatst. Precies dat maakt het visueel verrassend sterk.
Waarom juist rond Pasen kijken?
Pasen draait om meer dan alleen traditie. Het is een moment van reflectie, van even stilstaan. En Jesus Christ Superstar sluit daar perfect op aan, maar dan zonder zwaar of afstandelijk te worden.
De film laat je het verhaal opnieuw beleven, maar op een manier die dichterbij komt. Menselijker. Intenser. En soms zelfs een beetje confronterend.
Veelgestelde vragen over Jesus Christ Superstar (1973)
Is Jesus Christ Superstar geschikt voor iedereen?
De film is toegankelijk, maar door de muzikale vorm en thematiek vooral interessant voor volwassenen en oudere kijkers.
Moet je van musicals houden om deze film te waarderen?
Niet per se. Juist doordat de muziek zo krachtig en meeslepend is, werkt het ook voor mensen die normaal geen musicalfans zijn.
Waarom wordt deze film vaak rond Pasen gekeken?
Omdat het verhaal aansluit op de gebeurtenissen rond Pasen, maar dan in een vernieuwende en artistieke vorm.
